W ramach towarzyszenia życiu konsekrowanemu i dialogu z Krajową Konferencją Zakonników Kuby (CONCUR) w dniach od 25 do 30 listopada 2025 r. odbyła się wizyta J.Em. Ks. Kardynała Ángela Fernándeza Artime, Pro-Prefekta Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, wraz z Danielą Leggio, kierowniczką jednego z Biur Dykasterii.
Kuba zachowuje żywą tradycję wiary i przez lata doświadczała bogatego życia kościelnego. Dzisiaj Kościół kontynuuje swoją misję duszpasterską często w bardziej podstawowych formach, jako obecność wspólnoty i bliskości wobec ludzi. W czasach, gdy wielu ludziom trudno jest odnaleźć głęboki sens życia i przyszłości, życie konsekrowane — choć nieliczne pod względem liczby — jawi się jako mały płomień nadziei, cenny i konieczny.
Ta istotna cecha teraźniejszości wymaga od charyzmatów, aby wyrażały się z rozeznaniem i wiernością własnej tożsamości, dostosowując się do konkretnych sytuacji i pozostając blisko realnego życia ludzi. W tej perspektywie obecność zakonników i zakonnic pochodzących z 65 krajów uwidacznia w kościelnej wspólnocie wyspy powszechność Kościoła i bogactwo jego darów.
W świetle tego bogactwa darów i pochodzenia, Pro-Prefekt, Ks. Kardynał Fernández Artime, wyraził wyraźne pragnienie uwrażliwienia Przełożonych Instytutów zakonnych, aby — na ile to możliwe — chronić, umacniać i wspierać obecność życia konsekrowanego w tym kraju.
Wizyta rozpoczęła się 25 listopada w Hawanie, gdzie Ks. Kardynał Fernández Artime spotkał się z zakonnikami i zakonnicami Archidiecezji. Dialog stał się przestrzenią szczerego dzielenia się doświadczeniami, wyzwaniami i nadziejami związanymi z życiem konsekrowanym, a także okazją do odnowienia zaufania do wartości codziennego świadectwa osób konsekrowanych. Przy tej okazji Pro-Prefekt przypomniał o wartości cichej wierności i bliskości z ludźmi: „Życie konsekrowane na Kubie jest znakiem nadziei, która rodzi się z cichej wierności, pokornej służby i konkretnej bliskości z ludźmi”.
W dniu 26 listopada delegacja wraz z Przewodniczącym Krajowej Konferencji Zakonników Kuby (CONCUR), Ojcem Ricardo Alberto Sola Rosem, Sch.P. i kilkoma członkami Rady udała się do El Cobre. Następnego dnia, 27 listopada, odbyło się spotkanie z osobami konsekrowanymi z diecezji Santiago de Cuba, Holguín i Guantánamo. Była to okazja do wzajemnego słuchania się oraz wspólnej refleksji nad misją życia konsekrowanego w poszczególnych Kościołach partykularnych, co uwidoczniło potrzebę częstszych spotkań, aby wzajemnie wspierać się w misji. Dzień zakończył się celebracją Eucharystii w Sanktuarium Narodowym Matki Bożej Miłosierdzia z Cobre, patronki Kuby – momentem szczególnie wymownym, który podkreślił modlitewny wymiar życia konsekrowanego i jego zakorzenienie w wierze ludu Bożego.
Po powrocie Ks. Kardynała Fernándeza Artime do Hawany, w dniu 28 listopada Daniela Leggio wraz z członkami Krajowej Konferencji Zakonników Kuby kontynuowała wizytę w Camagüey. W dniu 29 listopada odbyło się spotkanie z zakonnikami i zakonnicami z diecezji Camagüey i Ciego de Ávila, przebiegające w atmosferze braterskiego dialogu, poświęconego głównym wyzwaniom duszpasterskim oraz konkretnym formom współpracy i wzajemnego wsparcia pomiędzy wspólnotami i charyzmatami.
Podczas spotkania Daniela Leggio podkreśliła wartość takich spotkań, które umacniają poczucie wspólnoty i zachęcają do podążania wspólną drogą: „Te dni spotkań wzmocniły wspólnotę i pragnienie, aby podążać wspólną drogą, słuchając bogactwa głosów każdej wspólnoty i każdego charyzmatu. Przyjeżdżając tutaj, odkrywa się również wiele piękna i sposób, w jaki Królestwo Boże staje się obecne”.
Cała wizyta na Kubie zakończyła się w niedzielę 30 listopada spotkaniem w Santa Clara z osobami konsekrowanymi z diecezji, głęboko zaangażowanymi w pomoc najbardziej potrzebującym i mocno zakorzenionymi w lokjalnej wspólnocie kościelnej.
Podczas pobytu w różnych diecezjach spotkania z osobami konsekrowanymi oraz wizyty w poszczególnych wspólnotach — często połączone ze wspólnymi posiłkami i swobodnym dzieleniem się doświadczeniami — sprzyjały bezpośredniemu poznaniu się i stanowiły cenną okazję do budowania relacji braterskich.
We wszystkich tych momentach, wyraźnie wyłaniało się wspólne doświadczenie osób konsekrowanych: zdolność do przyjmowania, towarzyszenia i koncentrowania się na tym, co istotne, w prostocie Ewangelii i codziennego życia.
Dla Dykasterii szczególnym darem było bezpośrednie doświadczenie wierności wielu osób konsekrowanych, którzy — nawet w trudnych warunkach — nadal realizują swoje powołanie z prostotą, wytrwałością i oddaniem ludowi Bożemu. W tym duchu komunii i nadziei Dykasteria odnawia swoją bliskość wobec życia konsekrowanego na Kubie i zachęca do dalszego twania w misji, w wierności otrzymanemu darowi.
